تشكيل يك الترناتيو متكثر تنها راه حل برون رفت از بن بست سياسى ايران.

ايران به يك الترناتيو واقعى نياز دارد، ائتلافى بر پايه يك مكانيزم شفاف و اصولى، كه در آن نيروهاى سياسى بتوانند براى عبور از حكومت جمهورى اسلامى و مديريت دوران كذار با يكديكر همكارى كنند.

آیپیکو تلاش می‌کند به عنوان یک بستر معتبر برای همکاری علمی، اصولی و سیاسی تمام نیروهای مخالف جمهوری اسلامی تا پیش از روی کار آمدن حکومت جدید و نهادی مستقل و موازی با حکومت آینده برای تولید فکر و ارائه‌ی جایگزین‌های منطقی و آکادمیک برای سیاست‌های حکومت آینده به جامعه‌ی ایران فعالیت کند، تا گذار جامعه‌ی ایران از سنت به مدرنیته را تسهیل کند.

تولید فکر و اندیشه، ارائه‌ی راه‌کارهای اصولی و درازمدت و علمی در حوزه‌های مختلف توسط اندیشکده‌های تخصصی سازمان، بررسی مشکلات کلان کشور و تبیین و انتشار راه‌حل‌های اصولی به عنوان یک پلتفرم مستقل قابل اعتماد و فراگیر که نیروهای سیاسی متنوع ایرانی در داخل و خارج از کشور برای همکاری، هم‌اندیشی، هماهنگی و برنامه‌ریزی در مسیر گذار از جمهوری اسلامی و مدیریت دموکراتیک دوران گذار و حکمرانی پایدار کشور در حکومت آینده در آن گرد هم آیند.

مکانیزم ائتلاف — نمودار فرآیند نه‌گانه
توضیح فازهای مکانیزم ائتلاف

فاز ۱: آغاز و ثبت‌نام (Launch & Application)

در این مرحله، پروژه IPCO به‌صورت عمومی معرفی می‌شود و از تمامی نیروهای سیاسی، سازمان‌ها و افراد مستقل دعوت می‌شود تا در فرآیند ائتلاف شرکت کنند. متقاضیان با تکمیل فرم‌های مشخص، اطلاعات هویتی، سوابق و دیدگاه‌های خود را ثبت می‌کنند و برای هر درخواست یک شناسه یکتا (ID) ایجاد می‌شود تا فرآیند به‌صورت منظم و قابل پیگیری پیش برود.

فاز ۲: غربالگری اولیه (Eligibility Check)

در این مرحله، درخواست‌ها از نظر حداقل معیارهای ورود بررسی می‌شوند. هدف این است که از ورود مواردی با هویت نامشخص، اطلاعات ناقص یا مغایر با اصول پایه (مانند خشونت یا عدم پایبندی به اصول دموکراتیک) جلوگیری شود. متقاضیانی که این معیارها را نداشته باشند از فرآیند حذف می‌شوند و سایرین به مرحله ارزیابی وارد می‌شوند. تمام مراحل پروژه از جمله فاز دوم یا همان مرحله ی اعتبار سنجی متقاضیان بر پایه ی دفترچه ی راهنمای پروژه اعمال میشود.

فاز ۳: ارزیابی (Scoring & Peer Validation)

یک مکانیزم سه‌لایه است که به‌گونه‌ای طراحی شده تا از تصمیم‌گیری سلیقه‌ای جلوگیری کرده و اعتبار را به‌صورت شفاف و چندمنبعی ارزیابی کند.
  • اطلاعاتی که هر متقاضی به‌صورت ساختاریافته ارائه می‌دهد—شامل رزومه، سوابق فعالیت، و مواضع سیاسی—مبنای ارزیابی اولیه قرار می‌گیرد.
  • یک تیم ارزیابی مستقل، متشکل از متخصصان حوزه‌هایی مانند تحلیل، مدیریت منابع انسانی و بررسی سوابق، این اطلاعات را بر اساس معیارهای مشخص و از پیش تعریف‌شده بررسی و امتیازدهی می‌کند.
  • فرآیند اعتبارسنجی جمعی انجام می‌شود؛ به این صورت که هر متقاضی توسط سایر شرکت‌کنندگان مورد ارزیابی قرار می‌گیرد و آن‌ها اعلام می‌کنند که آیا این فرد یا سازمان را به‌عنوان یک شریک قابل قبول در ائتلاف می‌پذیرند یا خیر.

جمعبندی:

سیستم امتیازدهی آیپیکو سه‌لایه است: اول، آنچه هر فرد درباره خودش ارائه می‌دهد؛ دوم، ارزیابی یک تیم مستقل بر اساس معیارهای مشخص؛ و سوم، قضاوت جمعی سایر شرکت‌کنندگان.

ترکیب این سه، امتیاز نهایی را تعیین می‌کند— نه یک نظر، بلکه یک جمع‌بندی.

فاز ۴: معرفی نهایی اعضا ائتلاف

پس از محاسبه امتیاز نهایی، بررسی می‌شود که آیا متقاضی حداقل معیارهای لازم برای ورود به مرحله بعد را کسب کرده است یا خیر. این حد نصاب تضمین می‌کند که تنها افراد و گروه‌هایی وارد مرحله نهایی شوند که از سطحی از اعتبار و پذیرش برخوردار هستند.

متقاضیان تأییدشده بر اساس نوع فعالیت و جایگاهشان در دسته‌های مشخص قرار می‌گیرند: سازمان‌های سیاسی، افراد مستقل، نمایندگان اجتماعی، و کرسی‌های رزرو. این دسته‌بندی کمک می‌کند تا ترکیب نهایی ائتلاف متوازن باشد و نمایندگی طیف‌های مختلف جامعه و نیروهای سیاسی حفظ شود.

افراد در هر دسته بر اساس امتیاز نهایی رتبه‌بندی می‌شوند. سپس با توجه به ظرفیت تعیین‌شده برای هر بخش، کرسی‌ها به افراد یا سازمان‌هایی که بالاترین رتبه را دارند اختصاص داده می‌شود. این فرآیند باعث می‌شود انتخاب نهایی بر اساس معیارهای شفاف و رقابتی انجام شود.

پس از تخصیص کرسی‌ها، لیست نهایی اعضای ائتلاف (مثلاً ۷۰ نفر) مشخص می‌شود. این لیست به‌صورت شفاف منتشر می‌گردد تا هم شرکت‌کنندگان و هم افکار عمومی از نتیجه فرآیند مطلع شوند. این شفافیت نقش مهمی در ایجاد اعتماد به کل سیستم دارد.

فاز ۵: پرسشنامه ی سیاسی (Political questionnaire)

در این مرحله، اعضای منتخب در یک فرآیند ساختاریافته شرکت می‌کنند تا دیدگاه‌ها، معیارها و پیشنهادات خود را درباره مسائل کلیدی سیاسی، اجتماعی و حکمرانی از طریق تکمیل یک پرسشنامه ی سیاسی جامع ارائه دهند. این داده‌ها تحلیل شده و بر اساس آن یک پیش‌نویس اولیه از منشور حداقلی برای ائتلاف تهیه می‌شود.

فاز ۶: تدوین منشور اولیه (Drafting the initial charter)

در این مرحله با توجه به پاسخ‌هایی که اعضا به پرسشنامه‌های مرحلهٔ قبل داده‌اند و با بررسی نقاط مشترک، چشم‌اندازها و نقاط اختلاف نیروهای سیاسی، نسخهٔ اولیهٔ منشور ارزش‌های مشترک تدوین می‌گردد تا به‌عنوان شروط حداقلی همکاری این نیروها مورد ارزیابی بیشتر قرار بگیرد.

فاز ۷: بازبینی سند اولیه منشور (Revision of the initial charter)

در یک پروسهٔ رفت‌وبرگشت چندمرحله‌ای سند اولیه توسط اعضای ائتلاف بازبینی شده و پیشنهادات، نگرانی‌ها و نقاط اختلاف در خصوص هر بند مطرح می‌شود تا تیم تدوین آیپیکو نمونهٔ اصلاح‌شدهٔ سند را آماده کند و برای رأی نهایی به تمام اعضا ارسال نماید.

فاز ۸: رأی نهایی (Final vote)

پس از اینکه سند اولیه به مرحلهٔ اشتراک حداکثری رسید، تمام اعضا به منشور نهایی رأی اعتماد یا عدم اعتماد یا رأی ممتنع می‌دهند. در صورتی که اکثریت قاطع اعضا به منشور پیشنهادی که خود تدوین، اصلاح و بازبینی کرده‌اند رأی مثبت دهند، این سند به‌عنوان منشور نهایی ائتلاف اپوزسیون ایران تثبیت می‌گردد.

فاز ۹: اعلام موجودیت (Declaration of existence)

فاز نهایی مکانیزم ائتلاف در واقع اعلام موجودیت رسمی ساختاری رسمی به‌عنوان ائتلاف نیروهای اپوزسیون ایران خواهد بود که از طریق یک پروسهٔ دموکراتیک و شفاف ایجاد شده است؛ و از این مرحله به بعد این نهاد مسئولیت برنامه‌ریزی و مدیریت پروسهٔ عبور از حکومت جمهوری اسلامی و رسیدن به مرحلهٔ گذار را بر عهده خواهد داشت.